Elisa Longo Borghini is een Italiaanse wielrenster die grote klassiekers, rittenkoersen en internationale kampioenschapsmedailles op haar erelijst heeft staan. Ze won de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix Femmes en tweemaal de Giro d’Italia Women. Ook behaalde ze twee olympische bronzen medailles in de wegwedstrijd. Haar specialisme is juist haar veelzijdigheid: ze kan klimmen, tijdrijden en aanvallen op kasseien en heuvels.
Jeugd in een sportfamilie
Longo Borghini werd op 10 december 1991 geboren in Ornavasso, Italië. Ze groeide op in een gezin waarin topsport een belangrijke plaats innam. Haar moeder, Guidina Dal Sasso, was olympisch langlaufster. Haar broer Paolo Longo Borghini werd profwielrenner.
Op negenjarige leeftijd begon ze zelf met fietsen, in het spoor van haar broer. AC Pedale Ossolano was haar eerste club. Haar vader Ferdinando begeleidde haar als eerste coach.
Die familieachtergrond vormde het begin van een loopbaan die zich niet tot één onderdeel beperkte. Zowel de wegwedstrijd als de individuele tijdrit zou later een vaste plaats op haar programma krijgen.
Profdebuut en internationale doorbraak
In 2011 maakte de Italiaanse haar profdebuut bij Top Girls Fassa Bortolo. Een jaar later stapte ze over naar Hitec Products, waarvoor ze tot en met 2014 reed.
De internationale doorbraak kwam in 2012. Tijdens het WK in Valkenburg veroverde ze brons in de wegwedstrijd. Ook won ze dat jaar het jongerenklassement van de Giro d’Italia Women. Daarmee behaalde ze al vroeg aansprekende resultaten in zowel een eendaags kampioenschap als een grote rittenkoers.
In 2013 volgde winst in de Trofeo Alfredo Binda. Dat jaar kreeg ze ook te maken met een bekkenbreuk. In 2014 veroverde ze haar eerste Italiaanse titel in de individuele tijdrit, een onderdeel waarin ze tot en met 2023 nog zes nationale kampioenschappen zou winnen.
Eerste Ronde van Vlaanderen en olympisch brons
Van 2015 tot en met 2018 reed Longo Borghini voor de ploeg die bekendstond als Wiggle Honda en later Wiggle High5. In die periode groeide haar erelijst met overwinningen op uiteenlopende terreinen.
In 2015 won ze de Ronde van Vlaanderen. Daarmee werd ze de eerste Italiaanse vrouw die deze klassieker op haar naam schreef. Ook het eindklassement van La Route de France ging dat jaar naar haar. In de Giro eindigde ze als beste Italiaanse.
Een seizoen later volgde haar eerste olympische medaille. In de wegwedstrijd van Rio 2016 pakte ze brons. Daarnaast won ze in 2016 het bergklassement van de Giro, de Italiaanse tijdrittitel en brons op het EK op de weg in Plumelec.
Ook buiten de wedstrijden kende 2016 belangrijke mijlpalen. Ze voltooide in mei haar opleiding bij de Polizia di Stato en werd benoemd tot Ridder in de Orde van Verdienste van de Italiaanse Republiek.
In 2017 won ze Strade Bianche. Op de Italiaanse kampioenschappen behaalde ze dat jaar de dubbel: goud in zowel de wegwedstrijd als de individuele tijdrit.
Van Trek-Segafredo naar winst in Parijs-Roubaix
In 2019 sloot ze zich aan bij Trek-Segafredo. Dat seizoen won ze de rittenkoers Emakumeen Euskal Bira. Haar periode bij deze ploeg, die in 2023 verderging onder de naam Lidl-Trek, bracht zowel kampioenschapsmedailles als grote klassieke zeges.
In 2020 behaalde ze WK-brons in de wegwedstrijd in Imola en EK-zilver op de weg in Plouay. Ze werd bovendien Italiaans kampioen in beide wegonderdelen en won een etappe in de Giro.
Tijdens de Spelen van Tokyo 2020, die in 2021 werden gehouden, veroverde ze opnieuw olympisch brons in de wegwedstrijd. Daarmee herhaalde ze haar medailleprestatie uit Rio.
In 2021 won de Italiaanse voor de tweede keer de Trofeo Alfredo Binda en schreef ze ook de GP de Plouay op haar naam. Met Italië behaalde ze Europees goud en WK-brons in de gemengde ploegenestafette. Nationaal veroverde ze opnieuw zowel de weg- als de tijdrittitel.
Een van haar grootste klassieke overwinningen volgde in 2022: Parijs-Roubaix Femmes. Na Andrea Tafi was ze de tweede Italiaanse wielrenner die zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix had gewonnen. In hetzelfde seizoen won ze The Women’s Tour, de Italiaanse tijdrittitel en WK-zilver in de gemengde ploegenestafette in Wollongong.
Giro-winst en een tweede zege in Vlaanderen
In 2023 voegde Longo Borghini de UAE Tour Women aan haar erelijst toe. Ze won ook een Giro-etappe en werd opnieuw Italiaans kampioen op de weg en in de tijdrit.
Het seizoen 2024 leverde twee belangrijke overwinningen op. Eerst won ze voor de tweede keer de Ronde van Vlaanderen, negen jaar na haar eerste zege. Daarna veroverde ze het algemeen klassement van de Giro d’Italia Women. In die ronde behaalde ze ook een etappeoverwinning.
Daarnaast werd ze Italiaans wegkampioen en pakte ze op het WK in Zürich brons in zowel de wegwedstrijd als de gemengde ploegenestafette.
Niet alles verliep dat seizoen zonder onderbreking. Een trainingscrash in augustus hield haar uit de Tour de France Femmes.
Voor 2025 verruilde ze Lidl-Trek voor UAE Team ADQ. Bij haar nieuwe ploeg won ze opnieuw de UAE Tour Women en verdedigde ze haar eindzege in de Giro met succes. Ook de Italiaanse wegtitel bleef in haar bezit.
Specialisme: veelzijdig en aanvallend
Een enkele discipline omschrijft Elisa Longo Borghini onvoldoende. Ze is een allrounder met kwaliteiten op kasseien, korte steile beklimmingen en langere klimtrajecten. Daarnaast beschikt ze over een sterke individuele tijdrit.
Haar palmares laat die spreiding zien. Winst in Parijs-Roubaix onderstreept haar kwaliteiten op kasseien, terwijl de eindzeges in de Giro haar mogelijkheden als klassementsrenster tonen. De nationale tijdrittitels vormen een derde pijler.
Haar rijstijl is aanvallend. Langeafstandsaanvallen, uithoudingsvermogen en tactisch inzicht behoren tot haar kenmerken. Ze beperkt zich daarmee niet tot het volgen van concurrenten of het afwachten van de slotfase.
Privéleven en achtergrond
In 2023 trouwde Longo Borghini met wielrenner Jacopo Mosca. Een speelgoedwolf die ze van haar partner kreeg, gaat mee naar wedstrijden.
Binnen de sport wordt ze ook Eli genoemd. Een andere bijnaam is Wikipedia, een verwijzing naar haar goede geheugen. Buiten het wielrennen houdt ze van lezen en trektochten.
Ze is daarnaast verbonden aan Fiamme Oro, de sportselectie van de Italiaanse politie.
Veelgestelde vragen
Welke grote klassiekers heeft Elisa Longo Borghini gewonnen?
Tot haar belangrijkste klassieke zeges behoren de Ronde van Vlaanderen in 2015 en 2024, Strade Bianche in 2017 en Parijs-Roubaix Femmes in 2022. Ook won ze de Trofeo Alfredo Binda in 2013 en 2021.
Hoeveel olympische medailles heeft ze gewonnen?
Ze won twee bronzen olympische medailles, beide in de wegwedstrijd: bij Rio 2016 en Tokyo 2020.
Heeft ze de Giro d’Italia Women gewonnen?
Ja, ze won het algemeen klassement in 2024 en 2025. Daarnaast behaalde ze onder meer etappezeges in de edities van 2020, 2023 en 2024.
Naar welke ploeg stapte ze in 2025 over?
In 2025 verruilde ze Lidl-Trek voor UAE Team ADQ.
Wat is haar specialisme?
Ze is een allrounder die klassiekers en rittenkoersen kan winnen. Haar sterke punten zijn klimmen, tijdrijden, kasseien en aanvallen over langere afstand.
Is Elisa Longo Borghini getrouwd?
Ja, ze trouwde in 2023 met wielrenner Jacopo Mosca.
Foto: Cs-wolves, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
